Pytanie „ile grzejników” rzadko ma jedną odpowiedź, bo taras prawie nigdy nie jest jedną strefą. Podejście pro: dobieraj pod strefy realnie zajęte, a potem sprawdź geometrię (wysokość/kąt/odległość), wiatr i stopień osłonięcia.
1) Zasada nr 1: dobieramy strefy, nie m²
Strefa „stół”
Siedząco, statycznie: potrzebny stały, równy komfort.
Strefa „lounge”
Większa, zmienne pozycje: lepsze szerokie i „miękkie” pokrycie.
Strefa „przejście/oczekiwanie”
Krótki pobyt: wystarczy dogrzewanie punktowe.
Cel: kierować ciepło na ludzi i powierzchnie w strefie użytkowej. Ogrzewanie „całego powietrza” na otwartym tarasie jest nieefektywne.
2) Metoda pro w 5 krokach (prosto i powtarzalnie)
- Narysuj strefy zajęte (stoły, lounge, bar) i zanotuj wymiary.
- Sprawdź warunki montażu: dostępna wysokość, podłoże (ściana/sufit), przeszkody.
- Określ ekspozycję: otwarty / pod pergolą / częściowo osłonięty / zamknięty (veranda-like).
- Wybierz strategię pokrycia: kilka punktów vs jeden bardzo mocny grzejnik.
- Dodaj bufor „rzeczywistości”: wiatr dominujący, duże puste przestrzenie, rotacja stołów, szczyty.
3) Dlaczego „jeden duży grzejnik” to często błąd
Problem gęstości
Jeden grzejnik często wymusza montaż wyżej albo zbyt szeroką dystrybucję. Efekt: spada gęstość promieniowania i ciepło jest mniej odczuwalne.
Problem komfortu
Za gorąco pod spodem, za chłodno po bokach. Kilka dobrze ustawionych punktów daje bardziej równy komfort.
Zasada pro: lepiej 2–4 punkty dobrze rozmieszczone niż jeden „bardzo mocny” źle ustawiony.
4) Tabela: kiedy potrzeba więcej (lub mniej) urządzeń?
| Konfiguracja | Wpływ na liczbę | Co działa najlepiej |
|---|---|---|
| Bardzo otwarty i wietrzny | ↑ (więcej punktów, bardziej celowane) | Ścisłe strefowanie, bliższy montaż, precyzyjny kąt |
| Pod pergolą / zadaszeniem | ↔ (stabilniejsze dobieranie) | Równe pokrycie, regularny rozkład |
| Częściowo osłonięty (ekrany/panele) | ↓ (mniejsze straty) | Mniej urządzeń, najlepiej sterowanie strefami |
| Zamknięty (veranda-like) | ↓ (logika prawie „wewnątrz”) | Miękki rozkład + regulacja przeciw przegrzaniu |
5) Przykłady (logika, nie „magia”)
- Strefy: 2 stoły (2 strefy użytkowe)
- Strategia: 1 punkt na stół lub 2 punkty na oba – zależnie od układu
- Cel: ogrzać miejsca siedzące, nie ciągi komunikacyjne
Pod pergolą geometria jest stabilna: komfort da się przewidzieć przy dobrej dystrybucji.
- Strefa: sofa + fotele (szeroka strefa)
- Strategia: kilka punktów, aby uniknąć centralnego “hot spotu”
- Cel: miękki, równomierny komfort
Im szersza strefa na zewnątrz, tym ważniejsze są liczne punkty zamiast jednego urządzenia “na max”.
- Strefy: rzędy stolików + strefa oczekiwania
- Strategia: strefowanie “rzędami” + sterowanie strefami
- Cel: włączać tylko zajęte obszary i obsłużyć szczyty
Sterowanie strefami to nie “dodatek”: często umożliwia poprawny dobór bez przewymiarowania.
6) Checklista końcowa
Geometria i montaż
- Realna wysokość (nie “wyżej, żeby objąć więcej”)
- Kierunek na strefę użytkową
- Przeszkody: belki, lampy, markizy
- Zachowane odstępy bezpieczeństwa
Kontekst i użycie
- Wiatr dominujący / korytarze powietrzne
- Stopień osłonięcia (ekrany/panele)
- Realne obłożenie (piki)
- Potrzeba strefowania/sterowania (pro)
7) FAQ
Na zewnątrz to zbyt duże uproszczenie. Dobieraj strefy użytkowe i optymalizuj wysokość + kąt + rozkład.
Za dużo: hot spoty, olśnienie, ciągłe ściszanie. Za mało: ciepło “rozlane”, mało odczuwalne. Najpierw sprawdź geometrię, potem rozkład stref.
Bo obłożenie się zmienia. Strefowanie pozwala grzać tylko potrzebne miejsca i unika przewymiarowania.